Δευτέρα, 26 Απριλίου 2010

Όλα τυριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν.




'Οχι, η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται ως φάρσα. Ούτε καν ως κακόγουσο αστείο.
Η Ιστορία επαναλαμβάνεται με φριχτό ρεαλισμό, με ωμή συνέπεια. Πάντα παρούσα, γράφεται ενώ δημιουργείται και όχι στο μέλλον όπως πολλοί υποστηρίζουν, ελπίζοντας κατά βάθος να είναι απ'την πλευρά των νικητών.
Αγαπητοί μου φίλοι και κατοχή έχουμε και πόλεμο θα ζήσουμε. Και τις δραχμές θα τις ξαναπιάσουμε στα χέρια μας. Συστήματα και νομίσματα Φρανκενστάϊν μπορούν δημιουργηθούν. Αλλά πόσο θα ζήσουν; Είναι δεδομένο το τέλος και όποιος δεν το βλέπει καλό είναι να ανατρεξει στην παγκόσμια ιστορία. Θα του φανούν ιδιαιτέρως οικεία αυτά που θα διαβάσει.

Παρασκευή, 2 Απριλίου 2010

Ζήτω το Παρα-Έθνος!




Τώρα που τα πράγματα κάπως ηρέμησαν, τώρα που ίσως μέσα στον εορταστικό χυλό φαίνονται λίγο άσχετα, τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για να μιλήσουμε για τον 15χρονο Αφγανό.
Τι κακό μ'αυτή την ηλικία...15χρονος Χαμιντουλάν, 15χρονος Αλέξης.
Και μια κοινωνία στη μέση ζαλισμένη, χαμένη, μουδιασμένη...αδιάφορη; Θα πω φοβισμένη.
Δεν τη φοβάται ο Έλληνας την επίσημη εξουσία, δεν τη σέβεται. Το Παρακράτος όμως το τρέμει. Έχει αποδείξει από ιδρύσεως Ελληνικού Κράτους πως είναι αποτελεσματικό στις μεθόδους του. Είτε λέγεται Μαυρομιχάλης, είτε Γκοτζαμάνης, είτε 17 Νοέμβρη και Πυρήνας της Φωτιάς το Παρακράτος είναι εδώ. Και σκοτώνει αδιάκριτα, αδιάφορα είτε λέγεσαι Καποδίστριας είτε Λαμπράκης είτε Αξαρλιάν είτε Χαμιντουλάν, απλά υπενθυμίζοντας την ύπαρξή του όποτε ο λαός ξεχνάει ποιος κάνει κουμάντο σ'αυτή τη χώρα.