Τετάρτη 9 Μαΐου 2007

5 τραγούδια, 5 στιγμές.


Από χτες το βράδυ, όταν και πήρα την πρόσκληση του Aνέστη για να γράψω 5 τραγούδια που έχω συνδέσει με αντίστοιχες στιγμές, έχει πέσει περισυλλογή. Κι αυτό για δύο λόγους. Πρώτος λόγος είναι το ότι δεν έχω αγαπημένα τραγούδια συνδεδεμένα με μια στιγμή. Κατά την ταπεινή μου άποψη η καλή μουσική δεν έχει στιγμή ή αντίστροφα, κάθε στιγμή είναι κατάλληλη για καλή μουσική. Δεύτερος λόγος είναι ότι κάποιες σημαντικές στιγμές της εώς τώρα ζωής μου είχαν υπόκρουση τραγούδια που εκ των υστέρων και σε νηφάλια ακρόαση δεν είχαν καμία αξία ή ήταν χάλια.
Θα καταχραστώ όμως τους κανόνες της πρόσκλησης και θα αναφερθώ σε 5 τραγούδια (αν και ο αριθμός είναι ελαχιστότατος) που σε όποια στιγμή κι αν τα ακούσω μου δημιουργούν ιδιαίτερη συναισθηματική φόρτιση.

1.Your ghost- τραγουδισμένο από την Kristin Hersh και τον Michael Stipe των REM.

2.She's so heavy( I want you)- από τους Beatles και το καλύτερό τους άλμπουμ το Abbey Road.

3.Γεννήθηκα- του Γ. Μαρκόπουλου τραγουδισμένο από τον Ν. Ξηλούρη.

4.When the levee breaks-από Led Zeppelin.

5.Η αριστοκράτισσα- του B. Tσιτσάνη τραγουδισμένο από τον Απ.Χατζηχρήστο.

Η παραπάνω λίστα έχει άλλη μία δεκάδων τραγουδιών, που κάλλιστα θα μπορούσαν να βρίσκονται στα αγαπημένα 5, αλλά η μνήμη δεν τα ανακάλεσε αρκετά γρηγορα ώστε να βρεθούν εκεί.

Τρίτη 8 Μαΐου 2007

Λαϊκή σοφία #3


Γνωρίζει η γάτα τον ποντικό κι ας είναι αλευρωμένος.

Δευτέρα 7 Μαΐου 2007

Λαϊκή σοφία #2


Πάντα ξεχνάει η πεθερά πως κάποτε ήταν νύφη!

Σάββατο 5 Μαΐου 2007

Λαϊκή σοφία #1


Άνθρωπος διπρόσωπος, αυτός και μοναχός του, κάνει κακό της μοίρας του που δεν το κάνει ο εχθρός του!

Τετάρτη 2 Μαΐου 2007

Ιστορία μου...αμαρτία μου!


Τώρα που έκατσε ο κουρνιαχτός με το βιβλίο ιστορίας της ΣΤ' δημοτικού, τώρα που η μόδα της ιστοριολαγνείας πέρασε, τώρα που μπήκαν τα πατριωτικά γιαταγάνια στο θηκάρι, ίσως τώρα μπορούμε να συζητήσουμε περί γραφής της ιστορίας.
Ψάχνουμε αντικειμενικότητα στη διήγηση της ιστορίας; Είναι αστείο μόνο να το σκεφτούμε. Βάλτε, για παράδειγμα, τρία άτομα να περιγράψουν ένα περιστατικό στο οποίο ήταν παρόντες και θα έχετε τρεις διαφορετικές ιστορίες. Διαφορετική οπτική γωνία ο καθένας, διαφορετικό επίπεδο συγκέντρωσης ως προς το συμβάν, διαφορετική ανάλυση των αιτιών και των συνεπειών.
"Την ιστορία την γράφουν οι νικητές". Μια ρήση που κρύβει αντικειμενικότητα. Και οι ηττημένοι; Δεν υπάρχει ιστορία για αυτούς; Πόσες είναι οι αλήθειες τελικά; Και όσοι κόπτονται περί της αλήθειας, ποια αλήθεια προτιμούν; Των νικητών ή των ηττημένων;
Και μια απορία ακόμα. Όλες οι χώρες έχουν ένδοξη ιστορία να επιδείξουν. Υπάρχει έστω και ένα έθνος με ντροπιαστική ιστορία ή όλοι τα κάναμε όλα τέλεια, τίμια και δαφνοστεφανωμένα;

U'll never walk alone!




Ραντεβού στην Αθήνα.

Τρίτη 1 Μαΐου 2007

1η Μαϊου


Δεν είναι αργία, είναι απεργία... πότε πότε αλλεργία και σίγουρα πολλή ανεργία!