Ντου ρεεεεεεε!!!

Kαι τελικά αυτό που κάθε κυβέρνηση, κάθε πόλος εξουσίας επιθυμούσε και στόχευε,έγινε πραγματικότητα. Ζούμε στην πράξη πλέον το "διαίρει και βασίλευε", ο κοινωνικός ιστός έχει χάσει κάθε συνεκτικό δεσμό και ο καθένας πορεύεται (θεωρητικά) αυτόνομος, στην ουσία γυμνός.
Το σημαντικότερο είναι πως πουθενά δεν ακούς έννοιες όπως "πολίτης" ή ακόμη και "άνθρωπος". Όλοι έχουμε ταξινομηθεί σε υποκατηγορίες, με το συνθετικό "υπο-" να δηλώνει δυστυχώς κατωτερότητα και όχι απλώς ένα κλάσμα.
Αυτό που ακούγεται (και εννοείται δυστυχώς) πανταχόθεν είναι έννοιες όπως καταναλωτής, ψηφοφόρος, συντεχνία, κοινωνική ομάδα, εργάτης, γιατρός, αγρότης, δημόσιος υπάλληλος, συμβασιούχος, οδηγός, πεζός, δάσκαλος, εφοριακός λες και μιλάμε για είδη οργανισμών και όχι για το ένα και αυτό πρόσωπο.
Εκεί κάπου, ωθούμενοι από την ανάγκη του ανήκειν, τοποθετούμε τον εαυτό μας στρεφόμενοι εναντίον όσων δεν μας μοιάζουν ή δεν δηλώνουν πίστη στην ομάδα μας. Μιλάμε για κοινωνικό χουλιγκανισμό με σηκωμένα τείχη συνεννόησης και de facto δίκαιο και άδικο.

...κι αγνάντευε!

Επιστρέφω στο θέμα των αποδείξεων, αφού απ'την ημέρα που το άκουσα μου έχει καρφωθεί ως η μεγαλειοδέστερη πατάτα των τελευταίων ετών.
Όπως συμβαίνει πάντα σ'αυτή τη χώρα έχουν πέσει όλοι με τα μούτρα να αναλύσουν αρχικά και στη συνέχεια να εφαρμόσουν ένα νόμο(;) που είναι διάτρητος από όλες τις πλευρές!
Πρώτ' απ' όλα δεν υπάρχει νόμος. Βασικό μεν, δευτερευούσης σημασίας στο Ελλάντα. Το χειρότερο είναι που ο αρμόδιος υπουργός βγαίνει στα ΜΜΕ και μιλάει με λεπτομέριες για έναν νόμο, για ένα μέτρο που δεν έχει ακόμα αποφασιστεί. Οπότε αρχίζει ο κάθε Αυτιάς, Παπαδάκης και το λουρί της μάνας να δίνει τις δικές του εξηγήσεις πάνω στο μέτρο-φαντομά μπερδεύοντας ακόμη περισσότερο τον άσχετο πολίτη.
Σύμφωνα με τις φήμες λοιπόν δεν θα καταθέσουμε τις αποδείξεις καθεαυτές αλλά θα καταγράψουμε τα στοιχεία τους σε ένα βιβλιαράκι (τεφτέρι το έλεγαν κάποτε) και στη συνέχεια θα το πηγαίνουμε στην εφορία. Κι εκεί δεν θα ελέγχονται όλες οι αποδείξεις αλλά δειγματοληπτικά στην τύχη.
Λογικό μου φαίνεται να μην ελεγχθούν όλες αφού στη χώρα με την κομμουνιστικού χαρακτήρα γραφειοκρατία και την παντελή έλλειψη μηχανοργάνωσης θα χρειάζοταν καμιά 20ετία για να γίνει αυτό.
Οπότε αρχίζει ο τζόγος. Έχω καλές πιθανότητες να γράψω στα τυφλά στοιχεία από φανταστικές αποδείξεις προκειμένου να συμπληρώσω το απαραίτητο όριο. Άλλη ιδέα είναι η απο κοινού χρήση αποδείξεων με άλλους. Π.χ. εγώ υπάγομαι στη ΔΟΥ Μεσσηνίας έχω μια απόδειξη από ψώνια στη Θεσσαλονίκη και την μοιράζομαι με τον κουμπάρο μου που ζει στο Βόλο! Άντε ψάξε να βρεις την άκρη.
Κι όλα αυτά διότι στην Ελλάδα ακόμη συζητάμε τα αυτονόητα. Στη Γαλλία για παράδειγμα δεν πρόκειται να ακούσεις μέτρα για την έκδοση αποδείξεων, είναι αυτονόητο πως εκδίδουν. Εδώ κάθε πολίτης χρειάζεται κι έναν ελεγκτή εξ'ου και οι περιβόητοι ελεγκτικοί μηχανισμοί δεν φτάνουν. Με τη νοοτροπία μας δεν θα φτάσουν ποτέ. Και η νοοτροπία δεν αφορά μόνο τους πολίτες αλλά και του κυβερνώντες(κυρίως αυτούς) από τη στιγμή που αυτοί νομοθετούν και επομένως πρέπει πρώτοι να εφαρμόζουν, με το προσωπικό τους παράδειγμα, τους νόμους. Τ' ακούς off shore μου;

Φορολογία μου, αμαρτία μου!

Νέα χρονιά με νέες ιδέες. Έχουμε και λέμε:
- Αύξηση των έμμεσων φόρων σε καύσιμα-ποτά-τσιγάρα. Εύκολος στόχος που προσφέρεται και για λαϊκισμό (να κόψεις το τσιγάρο, βλάπτει!), χωρίς βέβαια ποτέ να ακούμε για την κοινωνική βαρβαρότητα που λέγεται έμμεσος φόρος.
- Μείωση των διαφόρων επιδομάτων, χωρίς βέβαια ν'αναφέρεται πουθενά πως τα επιδόματα δόθηκαν από τις ίδιες κυβερνήσεις που τώρα τα κατηγορούν για σπατάλη.
- Σύνδεση του αφορολόγητου ορίου (που οι ίδιες κυβερνήσεις νομοθέτησαν) με τη συγκέντρωση αποδείξεων.
Το φαιδρό της όλης ιστορίας είναι ότι μιλάμε για την εφαρμογή μέτρων που δεν έχουν καν νομοθετηθεί. Ο κόσμος μαζεύει αποδείξεις χωρίς να ξέρει, επίσημα, τι θα τις κάνει. Σε παγκόσμια πρωτοτυπία, στην Ελλάδα οι φήμες έχουν ισχύ νόμου εν ενεργεία.
Για την ανταποδοτικότητα αυτών των φόρων δεν κυκλοφόρησαν νέα σενάρια!

Φουσκώνω από περηφάνεια!

Το ερώτημα είναι ρητορικό αλλά γίνεται, έτσι, για να ξεκινήσω από κάπου. Στη σύναψη ενός δανείου τους όρους ποιος τους βάζει; Ο δανειστής ή ο δανειζόμενος; Προφανώς ο πρώτος αφού έχει το πάνω χέρι στην όλη συνδιαλαγή.
Μια χώρα που προσπαθεί να πείσει πως το απλωμένο για ελεημοσύνη χέρι της είναι αξιόπιστο, πόσο "περήφανη εξωτερική πολιτική" μπορεί να ασκήσει;

Συγκεντρώσου...

Συντρόφισσα Αλέκα,
όποιος δεν υιοθετεί τη γραμμή του ΚΚΕ δεν είναι αυτομάτως αντικομμουνιστής. Και στο λέω με όλη μου τη συμπάθεια, διότι μπαίνεις (ή έχεις μπει από καιρό) σε λογικές Μπους "όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας"!
Γι'αυτά τα Χριστούγεννα κάνε μια καλή πράξη, επέτρεψε το δικαίωμα στη διαφωνία. Θα νιώσεις καλύτερα.

Πώς είπατε;

Τελικά ποιος είναι προοδευτικός και ποιος συντηρητικός;
Ερώτημα που κατά καιρούς στροβιλίζεται στο μυαλό μου χωρίς να μπορώ να βρω έναν ορισμό, παρά μόνο περιστασιακά να παρακολουθώ συμπεριφορές που, ίσως αυθαίρετα, τις κατατάσσω στη μία ή την άλλη ομάδα.
Με αφορμή τη χτεσινή εκλογή Σαμαρά τολμώ να πω, πως ήταν έκπληξη για μένα η συμπεριφορά συμπολιτών μου, οι οποίοι αν και τοποθετούνται είτε μόνοι τους είτε από συνήθεια στη "συντηρητική" πλευρά της κοινωνίας μας, εντούτοις έκαναν ένα βήμα εμπρός καταψηφίζοντας στην ουσία το οικογενειακό δίκαιο που επικρατεί στην Ελλάδα και επιβάλει, κατά κάποιο τρόπο, παιδί-εγγόνι-ανηψιός πρωθυπουργού να πρέπει με το στανιό να γίνει επίσης πρωθυπουργός.
Κάτι ανάλογο ήταν και η περσυνή εκλογή του Ομπάμα στις ΗΠΑ. Ποιος να περίμενε, μια κοινωνία σχεδόν σκοταδιστική, άραγε ότι θα εξέλεγε έναν μαύρο πρόεδρο;
Αντίθετα τέτοιες εκπλήξεις δεν έχω γευτεί από τον "προοδευτικό" κόσμο. Ζώντας μέσα σε μια νιρβάνα αυταπόδεικτου και εργολαβικού προοδευτισμού, αδυνατούν πλέον να εκπλήξουν τον ίδιο τους τον εαυτό κάνοντας κάτι το διαφορετικό.

Άχου και δε με νοιάζει...

Στα πρότυπα της εκλογής προέδρου του ΠΑΣΟΚ κινείται η ΝΔ για την εκλογή του δικού της προέδρου. Βέβαια στο ΠΑΣΟΚ κρατάνε την παγκόσμια πατέντα-μοναδικότητα-ρεκόρ θα έλεγα, ένα εκατομμύριο μπουμπούνες να πάνε να ψηφίσουν με ψηφοδέλτιο το μοναδικό υποψήφιο.
Κάποιες χιλιάδες μπουμπούνες θα πάνε στις 29 Νοεμβρίου να ψηφίσουν και στη ΝΔ, κάνοντας πράξη μια ηλιθιότητα και μισή. Υποψήφιοι που προέρχονται από τα κομματικά φυτώρια, που μεγαλώσαν με κομματική στοργή και κομματική τροφή, που ανέβηκαν στην κομματική ιεραρχία με κομματικά κριτήρια και μέσα από κομματικούς μηχανισμούς θα κριθούν από την κομματική βάση με αξιοκρατικές και δημοκρατικές διαδικασίες.