Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2009

Φουσκώνω από περηφάνεια!




Το ερώτημα είναι ρητορικό αλλά γίνεται, έτσι, για να ξεκινήσω από κάπου. Στη σύναψη ενός δανείου τους όρους ποιος τους βάζει; Ο δανειστής ή ο δανειζόμενος; Προφανώς ο πρώτος αφού έχει το πάνω χέρι στην όλη συνδιαλαγή.
Μια χώρα που προσπαθεί να πείσει πως το απλωμένο για ελεημοσύνη χέρι της είναι αξιόπιστο, πόσο "περήφανη εξωτερική πολιτική" μπορεί να ασκήσει;

4 σχόλια:

ο δείμος του πολίτη είπε...

Σωστός ο προβληματισμός. Αλλά ο δανειζόμενος δεν μπορεί να πηγαίνει με το κεφάλι σκυφτό.

Ανώνυμος είπε...

"...ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε...", "...100 ημέρες για να βγει η χώρα από το οικονομικό τέλμα!..."!!!...τελικά και Αλλάξαμε- κυβέρνηση...-ή για να το θέσω καλύτερα -πολιτική!Αλλάζουμε και χρόνο σχεδόν...αλλά ΒΟΥΛΙΑΖΟΥΜΕΕΕΕ

DIONYSOS είπε...

To σωρτό, σωστό. Χρόνια πολλά και μακριά από μαύρες σκέψεις, εμείς εξαρτημένοι με τόσο αντι...καπνικό αγώνα....

ΑΠΕΙΡΩΤΑΣ είπε...

Καλή ή μάλλον καλύτερη χρονιά σε όλους!
Οι πρώτες μέρες και οι πρώτες σκέψεις και προτάσεις του 2010 είναι χαρακτηριστικές του μπάχαλου και της αρπακολιάς που θα επικρατήσει (και) φέτος.