Κυριακή 2 Ιανουαρίου 2011

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί...





Θέλεις να το πεις αναδιάρθρωση; Νοικοκύρεμα; Μεταρρύθμιση; Επαναπροσδιορισμό προτεραιοτήτων; Εκλογίκευση δημοσίων δαπανών; Εξάλειψη εισοδηματικών και φορολογικών ανισοτήτων; Μπορείς να χρησιμοποιήσεις όποια φράση θέλεις για να περιγράψεις αυτό που κάνει η κατοχική ελληνική κυβέρνηση.
Εγώ θα το πω πλιάτσικο! Σκέτο, ξερό, κλασσικό, βίαιο πλιάτσικο. Με την κυριολεκτική του έννοια όπως το λένε και τα λεξικά. Λαφυραγώγηση, αρπαγή, λεηλασία (κυρίως σε συνθήκες πολέμου). Είμαστε υπό κατοχή και οι κατοχικές δυνάμεις μέσω των μαριονετών που έχουν βάλει για κυβερνήτες πλιατσικολογούν.

Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2010

Παύλος Ιωσήφ Γκεμπελόπουλος




Πλέον έχουμε κάνει επιστήμη την προπαγάνδα σ'αυτή τη χώρα. Η μέθοδος είναι απλή. Πετάμε λάσπη (ενίοτε και σκατά) στον ανεμιστήρα για 2-3 μέρες και μετά κάνουμε την πάπια. Η δουλειά έχει γίνει και ποιος ασχολείται με τις μετέπειτα διαψεύσεις και διορθώσεις;
Από τις περίπου 770.000 καταγεγραμμένους δημοσίους υπαλλήλους βρέθηκαν, κατά τη διασταύρωση των στοιχείων ( γουάου!), 65 οι οποίοι με έναν "παράξενο" τρόπο έπαιρναν μισθό από δύο διαφορετικές υπηρεσίες. Ήταν για παράδειγμα ο άλλος δάσκαλος, οπότε έπαιρνε μισθό από το υπουργείο Παιδείας, αλλά την ίδια εποχή ήταν και διορισμένος γραμματέας στο υπουργείο Γεωργίας.
Μικρό, ελάχιστο το ποσοστό των διπλοπληρωμένων, αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Πολύ σωστά τους τσακώσαν-επιτέλους- και πιο σωστά θα τους ζητηθεί να επιστρέψουν όλο το ποσό από την μία μισθοδοσία (...για να δούμε).
Όλο αυτόν τον καιρό μέσω της κυβερνητικής προπαγάνδας υπήρχε η αίσθηση πως η πρακτική αυτή ήταν το σύνηθες στο δημόσιο τομέα και φυσικά τώρα δεν υπάρχει καμία αποκατάσταση της αλήθειας.
Από την άλλη δεν θα μάθουμε ποτέ πόσοι ελεύθεροι επαγγελματίες βρίσκονται στη μισθοδοσία διαφόρων υπουργείων. Που είναι αλήθεια η λίστα με τους δεκάδες δημοσιογράφους που υπηρετούν, με το αζημείωτο βεβαίως-βεβαίως, και τα γραφεία τύπου υπουργείων; Περιμένουμε περίπου 3 χρόνια να δημοσιοποιηθεί.

Κυριακή 17 Οκτωβρίου 2010

Στον καθρέφτη μου βλέπω το ΔΝΤ...





Δεν πρέπει να μας προκαλεί εντύπωση ή έκπληξη η κατοχή της χώρας απο το ΔΝΤ. Ούτε η αιτία που έχουμε αυτή την κατοχή. Ας μην κοιταζόμαστε αμήχανα πώς μας βρήκε αυτό το κακό. Καλό είναι να μην αναλύσουμε μοιρολατρικά (ήταν γραφτό να γίνει) ούτε και να το αντιμετωπίσουμε επίσης μοιρολατρικά.
Η κατοχή απ'το ΔΝΤ έχει ονοματεπώνυμο. Το δικό μας. Σε πρόσφατο ταξίδι που έκανα στη Γερμανία σε μια μεσαία πόλη ( στη Λαμία της Γερμανίας δηλαδή) μου έκανε ματξύ των άλλων πολύ μεγάλη εντύπωση το γεγονός πως όλοι οι υπάλληλοι- ιδιωτικοί και δημόσιοι- φορούσαν ταμπελίτσες με το ονοματεπώνυμό τους και την ιδιότητά τους. Φυσικά και ρώτησα τι εξυπηρετεί αυτή η συνήθεια και η απάντηση ήταν πως αναγράφεται η ταυτότητα του υπαλλήλου για να γνωρίζουμε ποιος ευθύνεται για τη σωστή ή τη λαθεμένη εξυπηρέτηση. Η ευθύνη είναι προσωποποιημένη είναι συγκεκριμένη και επιμερίζεται σε συγκεκριμένα άτομα. Η σύγκριση με την Ελληνική πραγματικότητα ήταν αναπόφευκτη. Την Ελληνική πραγματικότητα που χαρακτηρίζεται από ένα απρόσωπο σύστημα, με γενικεύσεις ευθυνών (όλοι οι γιατροί παίρνουν φακελάκι) και που τελικά καταλήγει σε γενικευμένη ατιμωρησία.
Ο νεο-Έλληνας συνήθως κρύβεται πίσω από την υπαλληλική του ανωνυμία -ίσως συναισθανόμενος την επαγγελματική του ανεπάρκεια- ποντάροντας σε μια στρεβλή αντίληψη πως η οποιαδήποτε επώνυμη καταγγελία εις βάρος του θα εκλειφθεί ως ρουφιανιά. Και έτσι ο φαύλος κύκλος " Κακές υπηρεσίες-στρεβλό σύστημα-ατιμωρησία" διαιωνίζεται.
Να θυμήσω πως στην αρχαία Αθηναϊκή δημοκρατία (για την οποία είμαστε υπερήφανοι ως απόγονοι-τρομάρα μας!) η τήρηση και η επιβολή των νόμων γινόταν από τους ίδιους τους πολίτες μέσω επώνυμων καταγγελιών.

Κυριακή 1 Αυγούστου 2010

Είσαι μεγάλος, μεγάλε!




φιλότιμο το [filótimo] : 1. ιδιαίτερη, αυξημένη ευαισθησία, ως στοιχείο του χαρακτήρα κάποιου σε σχέση με την προσωπική τιμή, την αξιοπρέπειά του και γενικότερα με την εικόνα που σχηματίζουν οι άλλοι (η κοινωνία, το περιβάλλον) γι΄ αυτόν: Για ένα ~ ζει ο άνθρωπος. Tου έθιξε το ~, τον πρόσβαλε. H ελληνική λέξη “φιλότιμο” δεν έχει ακριβή μετάφραση στις ξένες γλώσσες. (έκφρ.) φέρνω κπ. στο ~, τον φιλοτιμώ. έρχομαι στο ~, φιλοτιμούμαι. 2. προθυμία, ευσυνειδησία στην εκτέλεση καθήκοντος, εργασίας: Δούλεψαν, εργάστηκαν με ~.
Το Ελληνικό φιλότιμο λοιπόν. Αυτό το ιδιαίτερο γνώρισμα της φάρας μας που δεν το συναντάς πουθενά. Και είναι λογικό. Αφού με το "φιλότιμο" καλύπτουμε όλες τις ελλείψεις που έχουμε και την αντιεπαγγελματική μας συμπεριφορά, ωσάν ο επαγγελματισμός να μην είναι το αυτονόητο.
Και είναι τέτοιο το παραμύθι που χαιρόμαστε με την ανυπαρξία αντίστοιχης λέξης σε άλλους λαούς. Αντί να αναλογιστούμε πως εκεί απλώς κάνουν τη δουλειά τους και δε χρειάζονται ούτε φιλότιμο ούτε διπλωματία. Είναι απλώς επαγγελματίες.

Υ.Γ. Μπορεί να χάσαμε τον Καραγκιόζη, κανένας δεν θα μας στερήσει τον οσφυοκάμπτη-γλείφτη Χατζηαβάτη!

Κυριακή 11 Ιουλίου 2010

Θα πτωχεύσουμε;




Η απάντηση είναι ναι.
Όλα είναι θέμα μαθηματικών και απλής λογικής. Ήταν πριν από μερικά χρόνια όταν κάποιες φωνούλες -μειοψηφίες και γραφικούς τους ονόμαζαν- ούρλιαζαν, εν μέσω του Ελληνικού οικονομικού "θαύματος" του Σημιτισμού, πως δεν υπάρχει χώρα που ευημερεί με υπερχρεωμένους πολίτες. Το αποτέλεσμα το ζούμε με την Ελλάδα να βρίσκεται πνιγμένη, ως οικονομία, αδύναμη να εγγυηθεί την επιστροφή οιασδήποτε οικονομικής βοήθειας από τους δανειστές της.
Τώρα πλέον κάποιες άλλες φωνούλες (ή και οι ίδιες), απέναντι στην εμμετική προπαγάνδα περί σωστών μέτρων νοικοκυρέματος που θα βγάλουν τη χώρα ισχυρή απέναντι στην κρίση, ανταπαντούν πως η χρεοκοπία, η πτώχευση και η στάση πληρωμών από την πλευρά του Ελληνικού δημοσίου είναι αναπόφευκτα. Από τη στιγμή που υπάρχει προοδευτική στάση πληρωμών μεταξύ των πολιτών, είτε με τη μορφή της ελαχιστοποίησης στην κατανάλωση είτε με τη γενίκευση των παραδοσιακών φεσιών, νομοτελειακά θα ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο και τα Κρατικά ταμεία. Ήδη το γεγονός αυτό συμβαίνει βάσει των επίσημων στοιχείων που δείχνουν μείωση στις κρατικές δαπάνες με ταυτόχρονη μείωση των εσόδων και μάλιστα σε περίοδο που έχουμε αύξηση ΦΠΑ.

Κυριακή 6 Ιουνίου 2010

The Beatles, Because

Αχυράνθρωποι.




Οι μεν παριστάνουν τους στενοχωρημένους σοσιαλιστές που τους είπαν ότι κυβερνούν, οι δε νομίζουν ότι είναι φιλελεύθεροι μεταρρυθμιστές που στο σενάριο κάνουν εποικοδομητική αντιπολίτευση. Υπάρχουν και κάτι αυτοαποκαλούμενοι αριστεροί που δεν είναι σίγουροι αν το παγκόσμιο κλίμα είναι ακόμα ώριμο ώστε να συνειδητοποιήσει ο λαός το ιστορικό πέρασμα του Λένιν.
Το φίδι όμως παραμονεύει. Και το φίδι δεν είναι ούτε ο χοντρομπαλάς πρώην σφίχτης πρώην διαφημιστής ούτε ο υστερικός πλασιέ με την τσιριχτή φωνή- ίδιος Φαρινέλι.
Το φίδι είναι μέσα μας είναι ο κοινωνικός καθημερινός τσαμπουκάς και μια τυφλή οργή που πέφτει επι δικαίων και αδίκων. Είναι οι Γκέμπελς των ΜΜΕ αλλά και οι Χίμλερ του σπιτιού μας, της δουλειάς μας, του δρόμου, του εστιατορίου, του γηπέδου.
Ο φασισμός είναι ήδη εδώ, αποτέλεσμα ή και μήτρα της κατοχής που ζούμε ως χώρα και ως ψυχές.