Παρασκευή, 26 Ιανουαρίου 2007

Ιστορία μου αμαρτία μου!

"Δεν μπορώ να παρελθοντολογώ" ή "Κοιτάω μόνο στο μέλλον"
Εκφράσεις που τελευταία ακούγονται πολύ συχνά.Γιατί άραγε;Γιατί αποφεύγουμε να μιλάμε για το παρελθόν;Δεν παραδειγματιζόμαστε από αυτό;Γιατί τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ αποφεύγουν σαν τον διάβολο το λιβάνι τις συζητήσεις για τις κυβερνήσεις τους;Γιατί οι χουντικοί κοιτάν αλλού όταν τους αναφέρεις τις δικτατορίες Μεταξά-συνταγματαρχών;Γιατί κανένας δεν μιλάει ανοιχτά και άνετα για τον εμφύλιο;Γιατί όλοι λενε τον Καραμανλή εθνάρχη αλλά όταν έρχεται η κουβέντα στην ματανάστευση και το τσιμεντάρισμα της Αθήνας σφυρίζουν αδιάφορα;
Η λήθη είναι το καθαρτήριο, η κωλυμπήθρα του Σιλωάμ όπου όλα εξαγνίζονται και απενοχοποιούνται.Η λήθη είναι αυτό που εξισώνει το θύμα με τον θύτη,τον βασανιστή με τον βασανισμένο,τον διαπλεκώμενο με τον τίμιο,τον αφέντη με τον δούλο!
Κανένας δεν θα λογοδοτήσει για τις πράξεις του σ'αυτή τη χώρα;Μας κατασκευάζουν τη γυάλα.Θα κάνουμε τα χρυσόψαρα;

1 σχόλιο:

kirHaris είπε...

Σε ένα πολιτικό σύστημα όπως η αστική δημοκρατία είναι στρουθοκαμιλισμός να εντοπίζουμε ευθύνες μόνο στους κυβερνώντες.Έχουν αναντίρρητα το συντριπτικό μερίδιο ευθύνης,όμως και όσοι ανέχθηκαν τα λάθη,όσοι τα εκμεταλλεύθηκαν,όσοι δεν τα ανέδειξαν πειστικά και δεν αντιπρότειναν ρεαλιστικά δεν είναι αθώοι.Ακόμη εάν η κρίση μας φιλτράρει και εντοπίζει μόνο τα αρνητικά,κινδυνεύουμε να απωλέσουμε την αξιοπιστία και την ευθυκρισία μας,οι κατακτήσεις του παρελθόντος μπορούν να προσανατολίσουν και να διδάξουν.Τέλος,δεν είναι βέβαιο ότι
όλοι συμφωνούν στην αξιολόγηση τους.Η αβελτηρία,η άγνοια,η πονηριά,ο φανατισμός αλλά και η πίστη δεν είναι ισόποσα κατανεμημένες στον πληθυσμό,ούτε αφορούν τα ίδια πράγματα.